ZÓNDIGMÖRGE

Noe de zón zich de wintjerpupse oet de ouge wrieftj
en de lèste gruuemelkes kaoj van de straote vaegtj
waere ze weer wie doeve gelosj
de vreug roufridders van ’t króm stuur
op struiptoch nao kilomaeters - in ein ganse kloch          

Gekleurdj, gehelmdj en gebrildj zwiere ze door de boch
Op de blinkendje vluuegels van Gazelle, Pinarello en Colnago
vlege zie snoevendj, ropendj en vlokendj vuuerbie
Hei..!, Hallo..!, Kiek oet..!, Opzie..!
klinktj häör credo op de zóndigmörge

Kumendj uuever oos keie rieje ze dich finaal van de zök
Zèk niks trök es diene hóndj los löptj
Pak de kleine bie de handj en maak dich aan de kantj
Haod dich in en gank neet klage
want stoppe doon ze neet – allein mer jage